Czuwaj!
W sobotę po zbiórce osady harcerzy (VIII. Turniej w Kwadrata) odbędzie się konkurs na chorążego szczepu.

W konkursie będą zadania w kategoriach:
-znajomość konstytucji szczepu,
-znajomość historii szczepu,
-musztra
– zadania praktyczne
Będzie również sprawdzane umundurowanie.

Fragment Konstytucji:
– Chorąży Szczyepu jest wybierany w drodze konkursu i mianowany przez Komendanta Szczepu Zadania:
1. Wybrany Chorąży Szczepu składa w obecności całego Szczepu, obietnice na Sztandar Szczepu.
2. Chorąży Szczepu ma prawo do: Publicznego występowania ze sztandarem, Wybierania asysty, Przewodniczyć bractwu sztandarowemu.
3. Chorąży Szczepu ma obowiązek: godnie reprezentować Szczep, uczestniczyć w świętach państwowych, organizacyjnych i Szczepowych, dbać o Sztandar, drzewiec, szarfy, rękawice, pokrowiec oraz flagę państwową, miasta, aby nie dostał się w niepowołane ręce.

Bractwo sztandarowe

  1. Tworzą je osoby, które są członkami szczepu i były kiedyś chorążymi szczepu a pozostają w ZHR. Pomagają oni obecnemu chorążemu szczepu. Za utrzymywanie z nimi kontaktu odpowiada chorąży szczepu.

  2. Członkowie Bractwa dbają o przekazywanie wiedzy historycznej dotyczącej Sztandaru młodym pokoleniom.

  3. Członkowie Bractwa Sztandarowego sprawują opiekę nad Sztandarem także w sytuacjach krytycznych.

  4. Do bractwa na czas kadencji chorążego dołącza pierwszy i drugi zastępca jako rezerwa.

  5. W sytuacjach wyjątkowych, o wysokiej randze, gdzie niemożliwe jest skompletowanie Pocztu Sztandarowego z Członków Bractwa, dopuszcza się wystawienie Pocztu Sztandarowego składającego się z instruktorów.

Członkowie Bractwa pozostają w Bractwie bezterminowo, chyba, że zostaną zwolnieni z Bractwa rozkazem Komendanta Szczepu na własną prośbę lub na wniosek Wodza Bractwa z powodu rażącego naruszenia Prawa Harcerskiego lub wystąpienia z ZHR

Kandydaci zgłaszają się do drużynowych i oni przekazują dalsze instrukcje 🙂
Godzina i miejsce będą podane zgłoszonym kandydatom.
Bądźcie Czujni.

Nie błądzi tylko, ten kto nic nie robi.
– Robert Baden-Powell

14 października obchodzony będzie XVIII Dzień Papieski. Tegoroczna uroczystość odbędzie się pod hasłem „Promieniowanie Ojcostwa”. To nawiązanie do nauczania Papieża Polaka, który podkreślał rolę ojca we współczesnym świecie.Więcej >

Wszystkich uczniów przywiał nasz sztandar na rozpoczęcie roku szkolnego 2018/2019 został wprowadzony na boisko szkolne w budynku A przy ul. Narutowicza 10 o godzinie 9:00.

Po uroczystości uczniowie klas I-IV przeszli na spotkanie z wychowawcą do sal lekcyjnych w budynku A. Nasza obecność to już tradycja.
Dziekujemy pocztowi za stawienie się, a naszym wszystkim co zaczynają aby owocnie było ;D

Każda drużyna ma swoje pole służby. Ptaki w tą niedziele pomagały, tak jak od ponad 15 lat Stowarzyszeniu Pomocy Osobom Niepełnosprawnym. Dziękuje wszystkim Ptakom który znaleźli odrobinę czasu na pomoc bliźnim dla który bardzo ważne jest to spotkanie z młodymi zdrowymi ludźmi.

Co roku o tej porze członkowie Stowarzyszenia Pomocy Osobom Niepełnosprawnym spotykają się na imprezie tematycznej – pieczenie ziemniaka. 2 września na terenie Basenu Północnego odbyło się już 19. tego typu spotkanie, o którym opowiedziała naszemu redaktorowi prezes Elżbieta Żemieniecka.

Piękna słoneczna niedziela to idealny czas, by spędzić go na świeżym powietrzu. Impreza rozpoczęła się o godzinie 12.00, planowana jest do 15.00 lub 16.00.

Nie tylko pieczony ziemniak – na Basenie Północnym spotkali się członkowie SPON, przyjaciele i harcerze.

SPON pomaga osobom niepełnosprawnym, w Świnoujściu działa już 19 lat, siedziba mieści się przy ulicy Dąbrowskiego. Spośród 63 członków Stowarzyszenia przyszli prawie wszyscy, niektórzy z osobami towarzyszącymi.

Są również harcerze, którzy uwijają się przy ognisku, pieką kiełbaski, choć tematem przewodnim spotkania jest jak co roku – ziemniak. Jedna z pań przygotowała ziemniaki z boczkiem zawinięte w folię. Prócz tego są wspomniane kiełbaski, chleb, ciasta, owoce, kawa i herbata, zakupione z funduszy Stowarzyszenia.

Próbowano także ustalić, w jakim stopniu młodzież uczestniczy w życiu osób niepełnosprawnych. Z badań wynika, że młodzież chętnie udziela pomocy w zbieraniu zabawek i ubrań dla dzieci niepełnosprawnych (30,9%) i czynnościach życia codziennego (21,8%), wspiera psychiczne w sytuacjach trudnych (14,6%), organizuje imprezy rekreacyjne dla tych dzieci (14,6%), pomaga w przejściu przez jezdnię (10,9%) itp.

Najczęstszą reakcją młodzieży na problemy i trudności życiowe dzieci niepełnosprawnych i ich rodziny, jest podziw, że mimo tylu utrudnień w środowisku umieją się przystosować (87,3%), część lituje się nad nimi (21,8 %), z kolei 7,3% badanych stara się unikać takich dzieci i rodzin, a 5,4% stwierdziło, że osoby niepełnosprawne są im obojętne.
Kolejnym problemem badawczym było określenie rodzaju działań na rzecz osób niepełnosprawnych, które pomogłyby im samodzielnie funkcjonować. Odpowiednio 85,7% i 96,3% młodzieży uważa, że należy tworzyć takie warunki życia i wychowania, aby dzieci te mogły normalnie funkcjonować w środowisku. Duża grupa młodych osób (62,4%) opowiedziała się za prowadzeniem jak najszerszych badań i szerokiej akcji profilaktycznej na rzecz ograniczenia liczby urodzeń dzieci kalekich.

 

W sobotę, 1 września, w Świnoujściu odbyły się uroczystości upamiętniające rocznicę wybuchu II wojny światowej. W miejscach pamięci narodowej nasi harcerze wystawili posterunki honorowe, a delegacje jednostek szczepu złożyły kwiaty, oddając hołd bohaterom.

W Świnoujściu główne uroczystości, w asyście kompanii honorowej odbyły się na Placu Słowiańskim. Uroczystość rozpoczęła się o godzinie 11.00 odegraniem hymnu państwowego. W hołdzie pamięci żołnierzy, którzy walczyli i zginęli na frontach II wojny światowej odczytany został “Apel Pamięci” oraz została oddana salwa honorowa. Kwiaty i wieńce przy pomniku “Bohaterom Walki o Niepodległość Rzeczpospolitej” złożyli przedstawiciele lokalnych władz samorządowych, służb mundurowych, kombatantów, harcerzy ZHR oraz młodzież szkolna i mieszkańcy miasta. Po uroczystościach na Placu Słowiańskim, druga część obchodów odbyła się na świnoujskim cmentarzu komunalnym przy “Kwaterze Wiecznego Spoczynku Żołnierzy Poległych w Czasie II Wojny Światowej”, podczas której złożono wieńce oraz odegrano sygnał “Cisza”.

1 września 1939 roku hitlerowska Rzesza rozpoczęła realizację militarnego planu “Fall Weiss”, zakładającego napaść na Polskę z trzech stron: od zachodu, północy i południa. Pierwsze strzały w kierunku naszych granicznych strażnic oddano o godzinie 4:40. Pięć minut później pancernik Schleswig – Holstein, który kilka dni wcześniej wszedł do portu Wolnego Miasta Gdańska, ostrzelał polską składnicę wojskową na Westerplatte. Rozpoczęła się II wojna światowa. Pod koniec sierpnia 1939 roku na rozkaz władz wojskowych zaczęły działać “pogotowia wojenne” harcerek i harcerzy ZHP.

Pogotowie wojenne harcerek

Forma służby Organizacji Harcerek na wypadek wojny i klęsk żywiołowych wypracowana została w Szkole Instruktorek na Buczu w 1938 r. Pogotowie Wojenne Harcerek zostało powołane rozkazem Naczelniczki Harcerek z 24 września 1938 r. w związku z akcją na Zaolziu.

Komendantką Pogotowia Harcerek mianowana została dr Józefina Łapińska, ówczesna Komendantka Szkoły Instruktorek na Buczu. Do prac w Pogotowia Harcerek przygotowywano harcerki powyżej 15 lat (wędrowniczki). Programy pracy drużyn i prób harcerskich przewidywały umiejętności z zakresu służby sanitarnej, łączności, terenoznawstwa, służby gospodarczej, przeciwlotniczej oraz opiekuńczej, zwłaszcza nad dzieckiem.

W okresie bezpośrednio poprzedzającym II wojnę światową przeprowadzono rejestrację harcerek powyżej 15 roku życia. 30 kwietnia 1939 odbyła się w Szkole Instruktorek na Buczu odprawa komendantek Pogotowia Harcerek wszystkich chorągwi. W lipcu i sierpniu 1939 zorganizowano 75 obozów służby usytuowanych na pograniczu niemieckim, będących praktyczną formą szkolenia dla poszczególnych rodzajów służb. Pogotowie zostało powołane we współdziałaniu z organizacją Przysposobienia Wojskowego Kobiet. Wrzesień 1939 zastał harcerki w stanie gotowości.

Pogotowie wojenne harcerzy

Pogotowie Harcerzy było znacznie gorzej przygotowane. Zorganizowano je w ostatniej chwili. Na czele stali: Aleksander KamińskiJuliusz i Stanisław Dąbrowscy, Witold SawickiFlorian Marciniak.

Wzorowo zorganizowano Pogotowie Harcerzy w Poznaniu. Pogotowie to solidnie wypełniało swoje obowiązki, zwłaszcza w chwili gdy władze państwowe i wojsko opuściły miasto. Wycofujące się pod naporem wkraczających wojsk niemieckich grupki instruktorów i starszych harcerzy z Wielkopolskiej Chorągwi przybyły do Warszawy uzupełniając kadry harcerstwa stolicy, przerzedzone po ewakuacji mężczyzn w dniu 6 września. Wraz z pozostałymi w Warszawie i ściągającymi z innych stron harcerzami tworzą Pogotowie Harcerzy, którego Komendantem zostaje Florian Marciniak, młody (24 lata) instruktor wielkopolski.